ตอนที่ 21. (ตอนจบ) อำลา อาลัย ศิวิไลซ์ เนปาล

ตอนที่ 21. (ตอนจบ) อำลา อาลัย ศิวิไลซ์ เนปาล

สวัสดีครับ

ทริปสตอรี่ เนปาล ผมเขียนไปแล้ว 20 ตอน คือที่ลิงค์ข้างล่างนี้ครับ

สำหรับข้อมูลอัพเดท เกี่ยวกับ การท่องเที่ยวเนปาลนั้น ผมเขียนไว้แล้ว 5 ตอน ดังนี้ครับ

เรื่องน่ารู้ ก่อนเที่ยว และ เทร็คกิ้ง เนปาล ด้วยตัวเอง ตอนที่ 1
เล่าไปแล้ว 6 หัวข้อดังนี้ครับ

1. ไปเนปาล ซื้อตั๋วสายการบินไหน ที่ไหนดี ?
2. ทำวีซ่าที่ไหนดี ? ที่เมืองไทย หรือจะ Visa on Arrival ที่โน่นดี ?
3. จะแลกเงินที่ไหนดี ?
4.ว่าด้วยเรื่องอินเตอร์เน็ต
5. บริการฉับไว ถูกใจขาเม้าธ์ยิ่งนัก
6. การหาที่พัก ใน กาฐมาณฑุ

เรื่องน่ารู้ ก่อนเที่ยว และ เทร็คกิ้ง เนปาล ด้วยตัวเอง ตอนที่ 2
เล่าไปอีก 7 หัวข้อดังนี้ครับ

7. การเดินทางไปไหนมาไหนใน กาฐมาณฑุ
8. การเดินทางไป โพคขรา โดยเครื่องบิน โดเมสติก
9. การเดินทางไป โพคขรา ด้วยรถบัส
10. จะหาข้อมูลที่ไหน ไปเทรคกิ้ง Poon Hill ?
11. จะจ้างไกด์ หรือ ลูกหาบดี ? จ้างที่ไหน?
12. เนปาลใช้ปลั๊กแบบไหน ?
13. การหาที่พัก ใน โพคขรา.

เรื่องน่ารู้ ก่อนเที่ยว และ เทร็คกิ้ง เนปาล ด้วยตัวเอง ตอนที่ 3
เล่าไปแล้วอีก 4 หัวข้อครับ

14. จะเช่าอุปกรณ์เทร็คกิ้ง ที่ไหนได้ ?
15. จะไป นายาปุล อย่างไร? ตอนไหน? ทำไม?
16. ต้องซื้อ/ควรซื้อ Trekking Permit ของ ACAP หรือไม่?
17. ที่พักที่ดีที่สุด ในเส้นทางเทร็คกิ้ง พูนฮิลล์

เรื่องน่ารู้ก่อนเที่ยว และเทร็คกิ้ง เนปาล ด้วยตัวเอง ตอนที่ 4
เล่าไปแล้วอีก 6 หัวข้อครับ

18. ที่พักที่ดีเยี่ยม บน โกเรปานี ก่อนขึ้นพูนฮิลล์
19. เทร็คกิ้ง พูนฮิลล์ ควรเตรียมอะไรไปบ้าง ?
20. อาหารแขก ที่อร่อยที่สุด ใน กาฐมาณฑุ
21. อาหารแขก ที่อร่อยที่สุด ใน โพคขรา
22. ร้านอาหารไทย ใน กาฐมาณฑุ
23. ช้อปเพลินจนเงินหมด จะกด เอทีเอ็ม ได้ที่ไหน?

เรื่องน่ารู้ก่อนเที่ยว และเทร็คกิ้ง เนปาล ด้วยตัวเอง ตอนที่ 5
เล่าไปแล้วอีก 3 หัวข้อครับ

24. ทำอย่างไรดี ถ้าสายการบิน ดีเลย์ หรือ ยกเลิกไฟล้ท์
25. เที่ยวอย่างไรให้ประหยัด
26. เจอ เมาอีสต์ (Maoists) หรือเปล่า ถ้าเจอแล้วจะทำอย่างไรดี....

พิพิธภัณฑ์ เอกชน แห่งแรกของเนปาล ที่น่าสนใจขึ้นมาเหลือคณานับ เมื่อได้รับการถ่ายทอดตำนานความเป็นมาจาก ราเกซ ไกด์หนุ่มที่รักงานเป็นชีวิตจิตใจครับ

ข้าวของที่จัดแสดงนั้น ว่าไปก็คล้ายๆที่ บ้านจ่าทวี พิษณุโลก นั่นแหละครับ แถมมีขนาดเล็กกว่าสัก 1 ใน 5 เห็นจะได้ครับ..... คือประกอบด้วยเครื่องใช้ เครื่องดนตรี ภาชนะ เหรียญโบราณ ฯลฯ ครับ

บ้านที่ปรับสภาพมาเป็นพิพิธภัณฑ์นี้ เป็นบ้านที่เก่าแก่ที่สุดใน ชังกุนารายัน คือมีอายุ 166 ปีครับ...ตำนานความเป็นมา ก็มีบอกเล่าในภาพทั้ง 7 ที่เห็นนี้ครับ

คนงานของพราหมณ์ท่านหนึ่ง นำวัวไปเลี้ยงในท้องทุ่ง และรีดนมวัวกลับมาทุกวัน.....

แต่มีวันหนึ่ง วัวเดินเรื่อยเปื่อยไปที่ต้นไม้ใหญ่ และเมื่อถึงเวลา ปรากฏว่า คนงานไม่สามารถรีดน้ำนมออกมาได้แม้แต่หยดเดียว ...

วันต่อมาทั้งพราหมณ์และคนงานจึงสะกดรอยตามวัวไป และพบว่าต้นไม้นั่นเองที่ดูดนมจากวัวจนหมด.....

ด้วยความโกรธ ทั้งสองจึงโค่นต้นไม้ลง และพบด้วยความตกใจว่า มีเศียรของพระศิวะถูกตัดขาดเลือดไหลนอง และทราบภายหลังว่า ที่แท้ตนเองเป็นบุตรของพระศิวะในชาติอดีตนั่นเอง ด้วยความเกรงกลัวต่อบาป จึงได้ทำพิธีขอขมา ณ ที่นี่

และต่อมา ก็ได้มีการสร้างวัด ชังกุนารายัน ณ บริเวณนี้ และมีประเพณีขอสมาลาโทษบิดา เผื่อความผิดบาปของบุตรธิดาที่อาจกระทำไปโดยไม่ตั้งใจ ด้วยครับ

เยี่ยมมากครับ ราเกซ

ที่วางจาน และ ภาชนะต่างๆครับ....

ส่วนห้องเก็บ พระไตรปิฎก ตำราโบราณ และ งานศิลปกรรมที่ทรงนับค่าไม่ได้ ฯลฯ ไม่อนุญาตให้ถ่ายภาพครับ...

กว่าครึ่งชั่วโมงที่ได้รับความประทับใจสุดๆ....ผมก็ออกมาพบคุณนาย ซึ่งกำลังสนทนาฮาเฮ กับคนที่นั่นอย่างออกรส...ผมถามว่า คุยอะไรกัน...คุณท่านตอบว่า...สอนให้เขาพูดภาษาไทย....

ผมจึงบอกให้เขาลองพูดดูซิ...คนหนึ่งชี้มาที่ผมว่า...คุณสวยมาก.........เวรแท้ๆ ...ถ้าบอกว่า ซวยมาก ยังพอเข้าใจว่าพูกไม่ชัก.....

ได้เวลากลับแล้วครับ....รถว่างๆอย่างนี้ คุยกับชาวบ้าน สนุกดีครับ...ส่วนรายละเอียดอื่นๆอยู่ใน ตอนที่ 25. เที่ยวอย่างไรให้ประหยัด กระทู้นี้ครับ

ในความรู้สึกส่วนตัว ต้องขอขอบพระคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ครับ ที่ดลบันดาลให้เกิดเหตุการณ์วิกฤต ที่แปลงมาเป็นโอกาสทอง ได้ชื่นชม ศาสนสถานที่ประทับใจที่สุดใน เนปาล แห่งนี้ครับ

ครับ....พลาดไม่ได้ด้วยประการทั้งปวงครับ ชังกุนารายัน

กลับมาถึงโรงแรมที่พักเย็นวันนั้น ตั๋วเครื่องบิน รอแยลเนปาล มารออยู่ที่เคาน์เตอร์แล้วครับ....เป็นอันว่า เราได้กลับวันรุ่งขึ้นแน่นอน ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อยครับ......น่าสังเกตนะครับว่า ทางสายการบิน ซื้อตั๋วมาจาก เอเย่นต์ (เข้าใจว่าคง บาร์เตอร์กัน) ไม่ใช่เป็นการร่วมมือระหว่างสายการบินด้วยกันครับ

7 พฤศจิกายน 2548 วันที่ 16 ที่อยู่เนปาล (วันสุดท้าย)

เช้านี้ ตื่นตั้งแต่ตี 4 ครึ่งครับ เพราะกังวลว่า นาฬิกาปลุกจะไม่ทำงาน และเด็กที่สั่งไว้ให้ปลุกตี 5 จะหลงลืม.........แต่เมื่อถึงเวลา ปรากฏว่า มีโทรศัพท์ ปลุกตั้ง 2 ครั้งเชียวครับ .

...เราต้องออกจากโรงแรม 6 โมงครึ่ง แต่พอ 6 โมง เราก็ออกมาสู้ลมหนาวข้างล่างแล้วครับ ยืนผิงไฟสักครู่ การ์ดก็ไปตามพนักงานขับรถของโรงแรม ให้ตื่นมาส่งเรา ซึ่งใช้เวลา 20 นาทีก็มาถึงสนามบิน พร้อมที่จะเช็คอินครับ

คุณนายท่านนั่งรอไป ส่วนผมก็ทำหน้าที่ไปซื้อภาษีที่บูธของธนาคาร บลิสแบ้งค์ คนละ 1695 รูปี ( 1020 บาท....แต่ถ้าจ่ายด้วยดอลล่าร์จะถูกชาร์ทเพิ่มอีก 50 รูปีครับ)...ใบเสร็จภาษีมีสีสันสวยจนลืมไปว่า แพงจัง เลยครับ

ป้ายคำเตือนที่ตั้งหรา เป็นมาตรการป้องกัน ไข้หวัดนก ซึ่งใครก็ตามที่นำสัตว์อันเป็นพาหะมาด้วย มีโทษถึงจำคุกเชียวครับ

เมื่อเช็คอินเข้าไปแล้ว ก็พบกับบรรยากาศของสนามบินอินเตอร์ฯทั่วไป ซึ่งไม่ได้ด้อยไปกว่าที่อื่นหรอกครับ

พระบรมสาทิสลักษณ์ของอดีตกษัตริย์ในรัชกาลต่างๆกว่า 10 พระองค์ครับ

ระยะทางจากเกทไปถึงเครื่องบิน ไม่ถึง 200 เมตร ...แต่ทำไมต้องให้ผู้โดยสารขึ้นรถไป 2-3 เที่ยวก็ไม่ทราบครับ......เล่นเอาต่างก็มองหน้าและอมยิ้มไปตามๆกันครับ

แตร่น ....แตร้นนนนน....เลดี้ส แอนด์ เยนเติ้ลเมน......รอแยล เนปาล แอร์ไลน์ เวลคัม ยู ออล ออน บอร์ด ....แอนด์ เมย์ วี พรีเซ้นต์ ยู......พนักงานต้อนรับที่อาวุโสที่สุดในโลก ........ณ บัดนี้

เอ้อ...ป้าครับ...ป้าไม่ต้องสาธิตวิธีเอาตัวรอดได้ไหมครับ...ตอนนี้ ผมอยากตายเต็มทนแล้วครับ..

ขาไปนั่งฝั่งขวา ฟ้ามืดเสียก่อน จึงไม่เห็นอะไร..... วันนี้นั่งฝั่งซ้าย แต่ลืมบอกเจ้าหน้าที่ว่า วินโดว์ซีท เลยโดนจัดที่นั่งให้อยู่กลางและขอบครับ ....แต่โชคดีครับ เจอฝรั่งใจดี คือ ไมค์ ซึ่งเป็นอาจารย์อยู่ที่พัทยา เสนอแลกที่กัน เพราะเห็นผมมีกล้องมาด้วย ก็จึงได้ภาพเทือกเขามาฝากเพื่อนๆเป็นการส่งท้ายครับ ......สวนงามจับใจ ใช่ไหมครับ

Next.....

ต่อไปครับ....

โหว....ครับ คุณกุ้ง

ไม่อยากเชื่อเลยครับ คุณคนชอบเที่ยว ว่า ภาพเบื้องหน้าอย่างนี้ มีให้ถ่ายเป็น 10 นาทีเลยครับ..........เดือน มกราคงหายหนาวอย่างที่ผมเจอแล้วครับ...........................คือ หนาวกว่า...อิอิอิ.......ขอบคุณครับ ขอให้เที่ยวสนุกนะครับ

แล้วในที่สุด ก็เข้าเขตแดนของบ้านเกิดเมืองนอน......ภาพซ้ายล่าง คือ ไมค์ เพื่อนคุยที่มันส์สุดๆตลอดการเดินทางครับ

จริงอยู่ครับว่า ...ภาพอาคารบ้านเรือนเบื้องล่างที่คุ้นเคย ให้ความสุข ความพากพูม ความมั่นคง ไม่น้อย..........แต่ลึกๆก็อดสะท้อนใจไม่ได้ครับว่า....

เมื่อไหร่หนอ เราถึงจะได้มีโอกาสเห็นประตูอย่างนี้อีก......

......หรืออย่างนี้

.......หรือ หน้าต่างอย่างนี้

........หรือ ความงดงาม ใสซื่อ บริสุทธิ์ อย่างนี้ ......เมื่อไหร่หนอ

ไม่ต้องรอหรอกครับ...
คงไม่นานเกินรอ...
เพราะเมื่อ ผมขอ รักคุณ นะ เนปาล...
เวน ไอ ฟอลล์ อิน เลิฟ....

When I fall in love
It will be forever
Or I ll never fall in love
In a restless world
Like this is
Love is ended before it s begun
And too many
Moonlight kisses
Seem to cool in the warmth of the sun
When I give my heart
I give it completely
Or I ll never give my heart
And the moment I can feel that you feel that way too
Is when I fall in love with you

จนกว่าวันนั้นจะมาถึงนะครับ

เนปาล...ไอ เลิฟ ยู

ครับ..... จนกว่าจะพบกันใหม่ในทริปหน้าครับ

ขอขอบคุณเพื่อนๆที่ตามอ่าน และให้กำลังใจตลอดมาครับ

แหล่งข้อมูล : www.wutkate.com

กลับไปหน้าแรกของบทความ-เนปาล